دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران، ایران. ، sarina.sakha@gmail.com
چکیده: (14 مشاهده)
هدف: هدف این مقاله، مرور کتاب «پداگوژی دانشگاهی: دیالکتیک نظر و عمل» نوشته دکتر محمد یمنیدوزی سرخابی و تبیین اهمیت مفاهیم آن برای آموزش عالی ایران است. این اثر با تأکید بر رابطه دیالکتیکی میان نظر و عمل، پیچیدگی موقعیتهای یادگیری، تنوع کنشگران آموزشی، میانرشتهای بودن پداگوژی دانشگاهی و ضرورت خودتأملپذیری، دانشگاه را بهمثابه اکوسیستمی پویا و پیچیده موردتوجه قرار میدهد و رویکردی انتقادی به مسائل آموزش عالی ارائه میکند.
روش: در این مقاله، ساختار، مضامین و ایدههای محوری کتاب بررسی شده و برای روشنتر شدن دلالتهای نظری و عملی آن، از کتاب «آموزش عالی به کجا میرود؟» بهعنوان منبعی مکمل برای طرح برخی از چالشهای آموزش عالی ایران بهره گرفته شده است. بدین ترتیب، ظرفیت مفاهیم مطرحشده در کتاب «پداگوژی دانشگاهی» برای فهم و بازاندیشی در مسائل آموزش عالی مورد بحث قرار گرفته است.
نتیجه: یافتههای مقاله نشان میدهد که مفاهیم مطرحشده در کتاب «پداگوژی دانشگاهی» از ظرفیت قابلتوجهی برای تبیین و مواجهه با برخی از مسائل بنیادین آموزش عالی ایران برخوردارند. بر این اساس، تأکید کتاب بر پیچیدگی نظام دانشگاهی و خودتأملپذیری کنشگران میتواند زمینه نقد پارادایم کمّیگرایی و حرکت به سوی کیفیتمحوری را فراهم سازد. همچنین، ایده دیالکتیک نظر و عمل و پیوند آموزش، پژوهش و مسائل واقعی جامعه، ظرفیت بازاندیشی در گسست میان دانشگاه و جامعه را فراهم میآورد. افزون بر این، تأکید کتاب بر تعامل فرهنگ تخصصی و فرهنگ عمومی، میتواند در تربیت دانشآموختگانی مسئول، نقاد و آگاه به مسائل اجتماعی مؤثر باشد. در کنار این نقاط قوت، پیچیدگی مفهومی و تراکم زبانی کتاب از جمله محدودیتهایی است که میتواند استفاده از آن را برای برخی مخاطبان دشوار سازد. در مجموع، این اثر را میتوان از جمله معدود آثار فارسی که به طور متمرکز به پداگوژی دانشگاهی پرداخته است، دانست که با رویکردی نظاممند، افقهایی نظری و عملی برای فهم و ارتقای کیفیت آموزش عالی ایران ارائه میکند.
روش: در این مقاله، ساختار، مضامین و ایدههای محوری کتاب بررسی شده و برای روشنتر شدن دلالتهای نظری و عملی آن، از کتاب «آموزش عالی به کجا میرود؟» بهعنوان منبعی مکمل برای طرح برخی از چالشهای آموزش عالی ایران بهره گرفته شده است. بدین ترتیب، ظرفیت مفاهیم مطرحشده در کتاب «پداگوژی دانشگاهی» برای فهم و بازاندیشی در مسائل آموزش عالی مورد بحث قرار گرفته است.
نتیجه: یافتههای مقاله نشان میدهد که مفاهیم مطرحشده در کتاب «پداگوژی دانشگاهی» از ظرفیت قابلتوجهی برای تبیین و مواجهه با برخی از مسائل بنیادین آموزش عالی ایران برخوردارند. بر این اساس، تأکید کتاب بر پیچیدگی نظام دانشگاهی و خودتأملپذیری کنشگران میتواند زمینه نقد پارادایم کمّیگرایی و حرکت به سوی کیفیتمحوری را فراهم سازد. همچنین، ایده دیالکتیک نظر و عمل و پیوند آموزش، پژوهش و مسائل واقعی جامعه، ظرفیت بازاندیشی در گسست میان دانشگاه و جامعه را فراهم میآورد. افزون بر این، تأکید کتاب بر تعامل فرهنگ تخصصی و فرهنگ عمومی، میتواند در تربیت دانشآموختگانی مسئول، نقاد و آگاه به مسائل اجتماعی مؤثر باشد. در کنار این نقاط قوت، پیچیدگی مفهومی و تراکم زبانی کتاب از جمله محدودیتهایی است که میتواند استفاده از آن را برای برخی مخاطبان دشوار سازد. در مجموع، این اثر را میتوان از جمله معدود آثار فارسی که به طور متمرکز به پداگوژی دانشگاهی پرداخته است، دانست که با رویکردی نظاممند، افقهایی نظری و عملی برای فهم و ارتقای کیفیت آموزش عالی ایران ارائه میکند.
نوع مقاله: مروری |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/11/26 | پذیرش: 1405/4/10 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/4/12
دریافت: 1404/11/26 | پذیرش: 1405/4/10 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1405/4/12
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |