Iranian Higher Education

fa مرور «پداگوژی دانشگاهی: دیالکتیک نظر و عمل» A Review of “Academic Pedagogy: The Dialectic of Theory and Practice” تخصصي Special مروری Review هدف: هدف این مقاله، مرور کتاب «پداگوژی دانشگاهی: دیالکتیک نظر و عمل» نوشته دکتر محمد یمنی‌دوزی سرخابی و تبیین اهمیت مفاهیم آن برای آموزش عالی ایران است. این اثر با تأکید بر رابطه دیالکتیکی میان نظر و عمل، پیچیدگی موقعیت‌های یادگیری، تنوع کنشگران آموزشی، میان‌رشته‌ای بودن پداگوژی دانشگاهی و ضرورت خودتأمل‌پذیری، دانشگاه را به‌مثابه اکوسیستمی پویا و پیچیده موردتوجه قرار می‌دهد و رویکردی انتقادی به مسائل آموزش عالی ارائه می‌کند. روش: در این مقاله، ساختار، مضامین و ایده‌های محوری کتاب بررسی شده و برای روشن‌تر شدن دلالت‌های نظری و عملی آن، از کتاب «آموزش عالی به کجا می‌رود؟» به‌عنوان منبعی مکمل برای طرح برخی از چالش‌های آموزش عالی ایران بهره گرفته شده است. بدین ترتیب، ظرفیت مفاهیم مطرح‌شده در کتاب «پداگوژی دانشگاهی» برای فهم و بازاندیشی در مسائل آموزش عالی مورد بحث قرار گرفته است. نتیجه: یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که مفاهیم مطرح‌شده در کتاب «پداگوژی دانشگاهی» از ظرفیت قابل‌توجهی برای تبیین و مواجهه با برخی از مسائل بنیادین آموزش عالی ایران برخوردارند. بر این اساس، تأکید کتاب بر پیچیدگی نظام دانشگاهی و خودتأمل‌پذیری کنشگران می‌تواند زمینه نقد پارادایم کمّی‌گرایی و حرکت به سوی کیفیت‌محوری را فراهم سازد. همچنین، ایده دیالکتیک نظر و عمل و پیوند آموزش، پژوهش و مسائل واقعی جامعه، ظرفیت بازاندیشی در گسست میان دانشگاه و جامعه را فراهم می‌آورد. افزون بر این، تأکید کتاب بر تعامل فرهنگ تخصصی و فرهنگ عمومی، می‌تواند در تربیت دانش‌آموختگانی مسئول، نقاد و آگاه به مسائل اجتماعی مؤثر باشد. در کنار این نقاط قوت، پیچیدگی مفهومی و تراکم زبانی کتاب از جمله محدودیت‌هایی است که می‌تواند استفاده از آن را برای برخی مخاطبان دشوار سازد. در مجموع، این اثر را می‌توان از جمله معدود آثار فارسی که به طور متمرکز به پداگوژی دانشگاهی پرداخته است، دانست که با رویکردی نظام‌مند، افق‌هایی نظری و عملی برای فهم و ارتقای کیفیت آموزش عالی ایران ارائه می‌کند. <div></div> Purpose: This article reviews the book Academic Pedagogy: The Dialectic of Theory and Practice by Mohammad Yamani Dozi Sorkhabi and discusses the significance of its concepts for Iranian higher education. By emphasizing the dialectical relationship between theory and practice, the complexity of learning situations, the diversity of educational actors, the interdisciplinary nature of university pedagogy, and the necessity of self-reflexivity, the book conceptualizes the university as a dynamic and complex ecosystem and offers a critical perspective on higher education issues. Method: The article examines the structure, themes, and central ideas of the book. To further clarify its theoretical and practical implications, the book Where Is Higher Education Heading? was used as a complementary source to highlight selected challenges facing Iranian higher education. Accordingly, the potential of the concepts presented in University Pedagogy for understanding and rethinking higher education issues was explored. Findings: The review indicates that the concepts presented in University Pedagogy possess considerable potential for explaining and addressing some of the fundamental challenges of Iranian higher education. The book’s emphasis on the complexity of the university system and the self-reflexivity of academic actors provides a basis for critiquing the prevailing paradigm of quantitative orientation and moving toward a quality-centered approach. Moreover, the concept of the dialectic between theory and practice, together with the integration of teaching, research, and real societal issues, offers a framework for rethinking the gap between universities and society. The book also highlights the interaction between specialized and public cultures, which may contribute to the development of socially responsible, critical, and reflective graduates. Despite these strengths, the conceptual density and complexity of the text may limit its accessibility for some readers. Overall, the book can be regarded as one of the few Persian-language works devoted specifically to university pedagogy, providing a systematic perspective and offering both theoretical and practical insights for understanding and enhancing the quality of higher education in Iran. <div></div> <div></div> <div></div> پداگوژی دانشگاهی, خودتامل پذیری, کمی گرایی, جدایی دانشگاه و بازار کار University Pedagogy, Self-Reflexivity, Quantitative Orientation, University–Labor Market Gap 0 0 http://ihej.ir/browse.php?a_code=A-10-2365-1&slc_lang=fa&sid=1 sarina sakhanehjah سارینا سخانه جاه sarina.sakha@gmail.com 10031947532846009207 0009-0007-2439-1738 Yes Faculty of psychology and educational sciences, Tehran university, iran دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران، ایران.