دوره 14، شماره 3 - ( 1401 )
جلد 14 شماره 3 صفحات 19-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
دانشیار رشته اقتصاد آموزش عالی، گروه اقتصاد آموزش عالی مؤسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، تهران، ایران ، y.entezari@irphe.ac.ir
چکیده: (4311 مشاهده)
مسئله: اکوسیستم توسعه انسانی به شبکهای از ذینفعان متنوع اتلاق میشود که در یک زیستبوم مناسب در تعامل پویا با یکدیگر شبکه پویایی از توانشهای انسانی را ایجاد؛ و بهطور مستمر کیفیت زندگی مردم را بهبود میبخشند. سطح هریک از توانشهای یادشده و میزان تأثیراتشان بر یکدیگر نقش اساسی در کارآمدی و پایداری اکوسیستم توسعه انسانی دارند. توانشهای فردی و اشتغالپذیری دو گروه مهم از عناصر شبکه توانشهای انسانی هستند که سطح و تأثیرات متقابلشان نقش کلیدی در توسعه انسانی دارند؛ درحالیکه وضعیت آنها در اقتصاد ایران شناختهشده نیست و خلأ دانایی شدیداً احساس میشود.
هدف: با توجه به مسئله بالا، هدف مقاله حاضر تحلیل وضعیت و رابطه توانشهای دانشآموختگان آموزش عالی در اقتصاد ایران بوده است.
روش پژوهش: برای دستیابی به هدف یادشده از روش توصیفی-تحلیلی، دادههای میدانی دریافت شده از یک نمونه 1461 نفری از دانشآموختگان علوم پایه در سالهای 1397 و 1399 از دانشگاههای دولتی ایران و تکنیک شبکههای عصبی مصنوعی استفاده شده است.
یافتهها: نتایج تحلیلها نشان میدهند که هیچیک از توانشهای فردی (عمومی، یادگیری، اجتماعی، مدیریتی و عملیاتی) دانشآموختگان علوم پایه تأثیر معنیداری بر اشتغالپذیری آنها ندارند. همچنین، اشتغال پذیری دانشآموختگان علوم پایه کمکی معنیداری به توسعه توانشهای فردی نمیکنند؛ اما توانشهای فردی دانشآموختگان علوم پایه به بهطور معنیداری (هرچند ضعیف) یکدیگر را تحت تأثیر قرار میدهند و به یکدیگر کمک میکنند.
نتیجهگیری: بنابراین، در اقتصاد ایران شبکه توانشهای دانشآموختگان علوم پایه بسیار سست و اکوسیستم عالی توسعه انسانی در این حوزه ناکارآمد و ناپایدار است.
هدف: با توجه به مسئله بالا، هدف مقاله حاضر تحلیل وضعیت و رابطه توانشهای دانشآموختگان آموزش عالی در اقتصاد ایران بوده است.
روش پژوهش: برای دستیابی به هدف یادشده از روش توصیفی-تحلیلی، دادههای میدانی دریافت شده از یک نمونه 1461 نفری از دانشآموختگان علوم پایه در سالهای 1397 و 1399 از دانشگاههای دولتی ایران و تکنیک شبکههای عصبی مصنوعی استفاده شده است.
یافتهها: نتایج تحلیلها نشان میدهند که هیچیک از توانشهای فردی (عمومی، یادگیری، اجتماعی، مدیریتی و عملیاتی) دانشآموختگان علوم پایه تأثیر معنیداری بر اشتغالپذیری آنها ندارند. همچنین، اشتغال پذیری دانشآموختگان علوم پایه کمکی معنیداری به توسعه توانشهای فردی نمیکنند؛ اما توانشهای فردی دانشآموختگان علوم پایه به بهطور معنیداری (هرچند ضعیف) یکدیگر را تحت تأثیر قرار میدهند و به یکدیگر کمک میکنند.
نتیجهگیری: بنابراین، در اقتصاد ایران شبکه توانشهای دانشآموختگان علوم پایه بسیار سست و اکوسیستم عالی توسعه انسانی در این حوزه ناکارآمد و ناپایدار است.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1401/12/8 | پذیرش: 1402/2/9 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1402/2/16
دریافت: 1401/12/8 | پذیرش: 1402/2/9 | انتشار الکترونیک پیش از انتشار نهایی: 1402/2/16
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |