fa طراحی و سنجش تاثیر محیط های یادگیری سازنده‌گرا بر رضایت، نگرش و یادگیری در آموزش عالی (مورد درس روابط انسانی در سازمان های آموزشی) تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL" style="text-align: justify;">تاریخ دریافت: 12/06/1390</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">تاریخ پذیرش: 14/12/1391</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;"><strong><em>چکیده</em></strong></p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی طراحی محیط های یادگیری سازنده‌گرا در آموزش دانشگاهی انجام گردید. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی بوده و از طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل استفاده شد. نمونه آماری دانشجویان دوره کارشناسی رشته مدیریت و برنامه ریزی آموزشی دانشگاه مازندران بودند که در نیمسال دوم سال تحصیلی 90-89 درس روابط انسانی در سازمان های آموزشی را انتخاب نموده بودند. تعداد این دانشجویان 59 نفر بود که بصورت تصادفی به گروه های آزمایش وکنترل انتساب تصادفی یافتند. جهت اجرای&nbsp; پژوهش، بخش مربوط به مباحث رهبری از درس انتخاب گردید و بر اساس مدل طراحی محیط های یادگیری سازنده‌گرای دیوید جانسن، طراحی و سپس بر روی دانشجویان گروه آزمایش اجرا گردید. همین مطالب درس برای دانشجویان گروه گواه در محیط یادگیری سنتی به اجرا درآمد. جهت ارزیابی اثربخشی دوره حاضر، سه متغیر وابسته رضایت، &nbsp;نگرش و &nbsp;پیشرفت تحصیلی دانشجویان پس از اجرای مداخله اندازه گیری شد و با دانشجویان گروه گواه مورد مقایسه قرار گرفت. ابزارهای پ&zwj;ژوهش شامل دو پرسشنامه جهت سنجش رضایت، &nbsp;نگرش و آزمون برای سنجش پیشرفت تحصیلی بود. نتایج نشانگر آن است که طراحی محیط یادگیری سازنده‌گرا در آموزش های دانشگاهی موجب افزایش رضایت دانشجویان (000/0<<span dir="LTR">p</span>)، نگرش مثبت تر آنها (000/0<<span dir="LTR">p</span>) و کسب نتایج بهتر در پیشرفت تحصیلی (020/0><span dir="LTR">p</span>) &nbsp;ودر مجموع موجب افزایش اثربخشی کلی آموزش دانشگاهی می شود.&nbsp;</p> محیط یادگیری سازنده‌گرا, آموزش عالی, طراحی آموزشی, اثربخشی آموزش 0 0 http://ihej.ir/browse.php?a_code=A-10-1-66&slc_lang=fa&sid=1 مرتضی کرمی 10031947532846001560 10031947532846001560 Yes گروه علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد