Iranian Higher Education

fa طراحی و اعتبارسنجی مدل تلفیقی روابط میان ابعاد فرهنگی گلوب، فرهنگ آکادمیک و رهبری دانشگاهی کوانتومی در واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان تهران Designing and Validating an Integrated Model of the Relationships Between GLOBE Cultural Dimensions, Academic Culture, and Quantum Academic Leadership in Islamic Azad University Branches in Tehran Province تخصصي Special پژوهشي Research هدف: هدف پژوهش حاضر، طراحی و اعتبارسنجی تجربی مدل تلفیقی روابط میان ابعاد فرهنگی گلوب، فرهنگ آکادمیک و رهبری دانشگاهی کوانتومی، از طریق شناسایی مؤلفه‌های هر سازه و تبیین روابط ساختاری میان آن‌ها در واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان تهران است. روش: پژوهش از نظر هدف، کاربردی و به روش آمیخته (اکتشافی متوالی) با پارادایم پراگماتیسم انجام شد. در مرحله کیفی، با استفاده از روش فراترکیب (سنتز نظری) و الگوی ساندلوسکی و باروسو (با راهبرد تحلیل مضمون)، تعداد 40 سند معتبر براساس چارچوب پریزما از میان ۱۶۲ منبع غربالگری و مدل اولیه استخراج و توسط ۱۰ نفر از خبرگان از طریق شاخص‌های روایی محتوایی CVR و CVI اعتبارسنجی شد. در مرحله کمی، با روش پیمایشی، پرسشنامه محقق‌ساخته میان ۳۵۴ نفر از مدیران و اعضای هیئت علمی که با روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب و توزیع گردید (پایایی با آلفای کرونباخ: فرهنگ آکادمیک 0.914، رهبری کوانتومی 0.951، فرهنگ گلوب 0.932؛ پایایی ترکیبی بین 0.926 تا 0.957 و CR با AVE بین 0.525 تا 0.613 تأیید شد). داده‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری(PLS-SEM)  در نرم‌افزار SmartPLS 3 تحلیل شدند. یافته‌ها: یافته‌های کیفی نشان داد که مدل فراترکیب حاصل از ادغام فرهنگ ملی و اجتماعی گلوب، رهبری دانشگاهی کوانتومی و فرهنگ آکادمیک برگکوئیست و پاولاک، شامل سه دسته مؤلفه است: 1) ابعاد فرهنگی گلوب شامل فاصله قدرت، اجتناب از عدم قطعیت، جمع‌گرایی نهادی، جمع‌گرایی درون‌گروهی، برابری‌خواهی جنسیتی، قاطعیت، آینده‌نگری، عملکردگرایی و انسان‌گرایی؛ 2) مؤلفه‌های رهبری کوانتومی شامل نگاه کوانتومی، شناخت کوانتومی، تفکر کوانتومی، عمل کوانتومی، احساس کوانتومی، اعتماد کوانتومی و زیست کوانتومی؛ و 3) مؤلفه‌های فرهنگ آکادمیک شامل فرهنگ همکارانه، متقابل و برابر، فرهنگ مدیریتی، فرهنگ توسعه‌ای، فرهنگ حمایتی، فرهنگ مجازی و فرهنگ ملموس. یافته‌های کمی نیز نشان داد که بین ابعاد فرهنگی گلوب و فرهنگ آکادمیک رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (9.544 = t و 0.484 = β). بین ابعاد فرهنگی گلوب و رهبری دانشگاهی کوانتومی نیز رابطه مثبت و معنادار مشاهده شد (27.959 = t و 0.751 = β). همچنین بین رهبری دانشگاهی کوانتومی و فرهنگ آکادمیک رابطه مثبت و معنادار تأیید شد (8.810 = t و 0.441 = β). نتیجه‌گیری: ابعاد فرهنگی گلوب نقش تعیین‌کننده‌ای در تبیین رهبری کوانتومی و فرهنگ آکادمیک دارند و رهبری کوانتومی نیز به‌عنوان سازه‌ای اثرگذار، زمینه تقویت فرهنگ آکادمیک را فراهم می‌سازد. لذا توجه به بسترهای فرهنگی و الگوهای نوین رهبری برای ارتقای اثربخشی مدیریتی و تحول در آموزش عالی ضروری است Objective: The present study aims to design and empirically validate an integrated model of the relationships among GLOBE cultural dimensions, academic culture, and quantum academic leadership in Islamic Azad University branches across Tehran Province, by identifying the components of each construct and elucidating the structural relationships among them. Method: The research was applied in nature and employed a mixed-methods (exploratory sequential) design within a pragmatism paradigm. In the qualitative phase, utilizing the meta-synthesis approach and Sandelowski and Barroso’s framework (thematic analysis strategy), 40 valid documents were selected from 162 sources through a systematic screening process based on the PRISMA framework. An initial model was extracted and validated by 10 experts using the Content Validity Ratio (CVR) and Content Validity Index (CVI). In the quantitative phase, a researcher-made questionnaire was distributed among 354 managers and faculty members selected via stratified random sampling. Reliability was confirmed using Cronbach’s alpha (Academic Culture: 0.914, Quantum Leadership: 0.951, GLOBE Culture: 0.932); composite reliability (CR) ranged from 0.926 to 0.957, and convergent validity (AVE) ranged from 0.525 to 0.613. Data were analyzed using Structural Equation Modeling (PLS-SEM) in Smart PLS 3 software. Results: Qualitative findings indicated that the meta-synthesis model, derived from integrating the GLOBE national and social culture, quantum academic leadership, and Bergquist and Pawlak’s academic culture, comprises three categories of components: 1) GLOBE cultural dimensions (Power Distance, Uncertainty Avoidance, Institutional Collectivism, In-Group Collectivism, Gender Egalitarianism, Assertiveness, Future Orientation, Performance Orientation, and Humane Orientation); 2) Quantum leadership components (Quantum Visioning, Quantum Knowing, Quantum Thinking, Quantum Acting, Quantum Feeling, Quantum Trusting, and Quantum Living); and 3) Academic culture components (Collegial, Consensual, and Democratic Culture; Managerial Culture; Developmental Culture; Advocacy Culture; Virtual Culture; and Tangible Culture). Quantitative findings revealed a significant positive relationship between GLOBE cultural dimensions and academic culture (β = 0.484, t = 9.544). A significant positive relationship was also observed between GLOBE cultural dimensions and quantum academic leadership (β = 0.751, t = 27.959). Furthermore, a significant positive relationship was confirmed between quantum academic leadership and academic culture (β = 0.441, t = 8.810). Conclusion: GLOBE cultural dimensions play a decisive role in explaining quantum leadership and academic culture. Quantum leadership, as an influential construct, facilitates the strengthening of academic culture. Therefore, attention to cultural contexts and modern leadership models is essential for enhancing managerial effectiveness and promoting transformation in higher education. ابعاد فرهنگی گلوب, فرهنگ آکادمیک, رهبری دانشگاهی کوانتومی GLOBE Cultural Dimensions, Academic Culture, Quantum Academic Leadership 26 50 http://ihej.ir/browse.php?a_code=A-10-2418-1&slc_lang=fa&sid=1 Beheshteh Fazlali بهشته فضلعلی b.fazlali@iau.ac.ir 0000-0003-2312-0737 No PhD Student., Department of Higher Education Management, NT.C., Islamic Azad University, Tehran, Iran دانشجوی دکتری گروه مدیریت آموزش عالی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Reza Maniee رضا منیعی r.maniee@irphe.ac.ir 0000-0002-5359-5007 Yes Assistant Professor, Futures Studies in Higher Education Dept, Institute for Research and Planning in Higher Education, Tehran, Iran استادیار گروه آینده پژوهی و نظریه پردازی در آموزش عالی، موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی، تهران، ایران. Mohammad Hassan Pardakhtchi محمدحسن پرداختچی M-Pardakhtchi@sbu.ac.ir 0000-0003-0676-1436 No Professor of Educational Administration, Faculty of Education and Psychology, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Maghsoud Farasatkhah مقصود فراستخواه m_farasatkhah@irphe.ac.ir 0000-0002-7535-6074 No Professor of planning Institute for Research and Planning in Higher Education (IRPHE), Tehran, Iran استاد گروه برنامه ریزی آموزش عالی، موسسه پژوهش و برنامه ریزی آموزش عالی، تهران، ایران. Fatemeh Nasrollahinia فاطمه نصراللهی نیا f.nasrollahinia@ut.ac.ir 0000-0002-0341-0617 No University of Tehran استادیار گروه مدیریت و برنامه ریزی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران